21 augustus 2013

Ballon nummer 233, Zeg eens nee.......


Van de week had ik het over vriendschappen. Tegen echte vrienden kun je ook wel eens; "nee" zeggen. Het komt even niet uit, ik ben met iets anders bezig of ik heb gewoon even geen puf of geen zin.

Dat betekent natuurlijk niet dat je er niet voor je vrienden moet zijn als ze je hulp echt nodig hebben of echt even heel graag hun ei kwijt willen en dan het liefst bij jou. Maar vaak is het dan wel duidelijk dat het echt om iets heel belangrijks gaat. En natuurlijk zet je dan je eigen werk even opzij om er voor je vrienden te kunnen zijn. Desnoods zeg je er een afspraak voor af en ben je er gewoon voor deze vriend.

Wanneer zeg je wel nee en wanneer doe je dat niet. Hoe maak je duidelijk dat je even geen behoefte hebt aan contact zonder de ander daar bij te kwetsen? Vooral als de ander werkelijk met de beste intenties de deur bij je plat loopt. Hoe lang laat je dingen gebeuren voor je zelf je grens aangeeft?

Ik had ooit buren die te pas en te onpas binnen stonden. Werkelijk best aardige mensen maar totaal zonder rem. Als ik uit mijn werk kwam, net mijn jas had uitgetrokken, ging vaak de bel al. "Ooh super... Je bent thuis. We komen even gezellig een bakkie doen." Natuurlijk ben ik thuis. Ze hadden mij ook net naar binnen zien lopen. Ze zitten de hele dag voor het raam of in de voortuin en houden de hele buurt in de gaten. Gespreksstof was er totaal niet. Na vijf minuten wist ik wel welke buren bij welke buren over de vloer kwamen, Welke buren ruzie hadden gehad en wie geld had uitgegeven aan nieuwe kleren of voor de zoveelste keer op vakantie ging. Overal hadden ze een ongezouten mening over.

Aangeven dat ik geen tijd had was geen optie. Nee, dan liepen ze toch door en zouden dan maar even blijven. Als ik zei dat ik visite zou krijgen bleven ze juist langer om te zien wie er dan op bezoek zou komen. Als je de deur open had gedaan stonden ze al binnen. Ik ben een tijd lang door de achterdeur naar binnen gegaan maar dat hadden ze snel in de gaten. Ik heb zelfs een keer een half uur in mijn keuken gestaan omdat ze door het raam naar binnen bleven kijken toen ik niet had opengedaan.....!!

Als ik bloemen op tafel had staan kwamen ze vragen van wie ik die had gehad. Als er visite was geweest kwamen ze vragen wie dat waren en waarom ze er waren. Soms kwamen ze zelfs met een flesje wijn aanzetten en wilden ze er ook bij als ik visite had. Altijd en eeuwig met één of andere smoes om iets te lenen of iets belangrijks te vertellen.

Op een dag was ik het zo zat. Toen heb ik ze gezegd dat ik goede buren erg prettig vind maar dat ik mij door hen gevangen voelde in mijn eigen huis. Dat mijn vrienden mijn vrienden zijn omdat we het prettig vinden bij elkaar te zijn en dat we dingen met elkaar delen. Ik heb ze gezegd dat ik helemaal niets met ze kon delen en het verschrikkelijk vond dat ze steeds voor de deur stonden en zich overal mee bemoeide.

Als antwoord gaven ze dat ze altijd al hadden geweten dat ik niet in hun buurt thuishoorde. Mensen van mijn soort zijn arrogant en uit de hoogte. Ze zijn al die tijd zo vriendelijk geweest om mij een kans te geven maar die had ik nu toch echt wel verbruikt. Andere buren snapten ook al niet waarom ze nog met mij bleven omgaan. Daarna liepen ze weg met de neuzen in de lucht. Ze hebben maanden niet meer tegen mij gesproken. Ze hebben vooral wel over mij gesproken. Ik hoorde een tijd lang zelfs van de slager of de bakker terug dat ik die week visite had gehad van één of ander mens dat met een stom platje aan kwam zetten.....?? En, dat iedereen altijd bij mij welkom was maar dat ik mij te goed voelde voor mijn eigen buren. Dan gaf de slager een knipoog.....!! Tja, die slager kent zijn klanten wel.

één ding weet ik zeker. Ik had veel eerder; "nee" moeten zeggen.




De wind is zwak en waait vandaag richting het noorden.  



19 augustus 2013

Ballon nummer 231, Facebook en vrienden.


Op Facebook lees ik net; P. van der A. heeft onlangs 194 vrienden toegevoegd. Staan hier bekenden tussen?

Ehh, vast wel..!! En nu? Wat wordt er nu van mij verwacht? Moet ik die bekenden nu ook toevoegen? En met welk doel? Wat een rijkdom....!! Zoveel echte vrienden heb ik nog nooit gehad...!!

Ik word nu al gek van al die spelletjes verzoeken en als ik Facebook opstart dan beginnen er gelijk twintig mensen tegen mij te praten en weet ik niet meer welk antwoord op welke vraag bij welk vakje hoort. En dan ook nog al die geluidjes. Nee, ik denk dat ik hier niet geschikt voor ben.

Ik ken leerlingen van tien jaar oud oud die meer dan 400 vrienden op Facebook hebben. Ze chatten de hele dag door met al die "vrienden". Ze reageren op alle berichtjes en vinden alles ook gelijk leuk. Ik las laatst dat de opa van een jeugdlid was overleden. 27 mensen vonden dat bericht leuk....??

Vrienden hebben is fijn. Zelf ben ik dol op mijn vrienden. Vrienden maken is vaak niet zo moeilijk maar ze houden is een heel ander verhaal. Ik heb een handje vol beste vrienden. Vrienden die ik niet zou willen of kunnen missen. Dan heb ik ook nog de nodige vrienden die ik graag om mij heen heb op verschillende momenten. Er zijn vrienden die ik soms een jaar niet zie maar als we elkaar dan weer zien is het net of we elkaar gisteren voor het laatst hebben gezien. Je zoekt elkaar op als je daar behoefte aan hebt en het is altijd goed.

Wat mij betreft is Facebook handig om snel, veel mensen ergens van op de hoogte te stellen. Zo heb ik een grote groep "vrienden" (Ik noem ze liever kennissen.) ondergebracht onder het kopje goochelaars. Met één druk op de knop verstuur ik bijvoorbeeld de aankondiging voor een congres, een jeugdweekend, een clubavond etc. naar al deze mensen. Allemaal in één keer. Ideaal....!!

De mensen die ik op Facebook heb, ken ik ook allemaal persoonlijk. Ik heb ze gezien en gesproken. Niet allemaal vrienden maar wel allemaal bekenden....!! Zo blijft het mijns inziens veilig en overzichtelijk. Mijn echte vrienden spreek ik persoonlijk als we samen zijn, of via de telefoon of via watsapp ;).


De ballon reist vandaag richting het oosten met een zwakke wind. Wederom opzoek naar bijzondere en persoonlijke verhalen. Verhalen van vinders waar wellicht ook een hechte vriendschap uit kan ontstaan. Dat hoeven er geen 365 te zijn. één hechte vriendschap is al enorm waardevol.

Taran is vandaag bevriend geraakt met mijn schooltas....!!

7 augustus 2013

Ballon nummer 219, Een ballon gevonden in Buiten Veldert





Dennis,

van de ballonvinder als het ware.
Fenomenaal idee.
Ik ben 80, bijna 81, werk nog uitsluitend (60 uur p/w) om langer te blijven leven.
Heb geld tot mijn 94ste en daarna? Moet ik weer gaan werken. Ben op Facebook doende met
1400 fotografen. Mijn tijdlijn heet "De Grote Paul Galerie". Is o.a. een prijzen instituut. Ga er maar eens heen en zie of je er wat op kunt. Gewoon gratis op FB melden en dan mijn vriend worden. GP is een hommage aan Paul Huf die ik heel goed gekend heb.
Daarnaast ben ik met de P.E.P., Publicitair Economisch partnerschap doende om 'met tijg MKB-ers de crisis plat te walsen. Hoe? Vragen geen vragen!
Hoop dat je met al dit blauws wat kunt. Ben voormalig eigenaar van o.a. reclamebureau's (60 m/v) in de jaren '60-'80

Ik heb de ballon van 30 juni gevonden op de Beijsterveld in Buiten Veldert.

Groetjes van Jan

Ik weet nog niet helemaal goed wat ik met al het blauws kan doen maar in ieder geval bedankt voor uw verhaal. 
De ballon reist vandaag met een matige wind richting het zuiden. Ik wilde hem eigenlijk richting mijn vriendin Suzanne sturen (het kruidenvrouwje uit Grootenbroek) want die is vandaag jarig. De wind had echter een andere idee. Lieve Suzanne, van harte gefeliciteerd....!! 26 is een prachtige leeftijd ;)
  

5 augustus 2013

Ballon nummer 217, Een prachtig weekend tijdens Castle Fest.


Gisteren ben ik met Myrte, Mijn ouders en Neeltje naar Castle Fest geweest. Dit super leuke evenement is één keer per jaar in Lisse. Het lijkt op de Elf Fantasie Fair maar ik vind het persoonlijk veel gemoedelijker en een stuk minder commercieel. Ik deel dit met de ballon omdat dit een evenement is waar ik zelf absoluut blij, vrolijk en gelukkig van wordt.

Mensen dansen op de vrolijke muziek van de veelal Ierse bandjes, Mensen kruipen in sprookjesachtige fantasierollen waar ze zich prettig bij voelen en zijn kruidenvrouwtjes die prachtige tincturen en zalfjes maken. Mensen ploffen heerlijk in het gras met een lekker drankje of hapje en mensen ontmoeten er vooral gelijkgestemden. Je ziet alleen maar lachende gezichten en dat vind ik het mooiste dat er is. Volgend jaar probeer ik een grotere groep vrienden mee te krijgen.

Hieronder een overzichtje in foto's




















Ik ben zelf overigens alleen gisteren geweest. Een heel weekend lukt mij helaas nog niet.


De ballon reist vandaag met een zwakke wind richting het westen. Opzoek naar vinders met bijzondere verhalen.

1 augustus 2013

Ballon nummer 213, Op de grens tussen droom en werkelijkheid.




Wij leven in een wereld vol magie en mysterie. Maar tijdens het opgroeien werden we steeds
vertrouwder met de reële dingen om ons heen. Het wonder van een vallend blad wordt een
natuurwet en we verbazen ons niet langer over het geluid van de wind. Soms keert de magie
weer even in ons leven terug. In de liefde vergeten we onszelf en beleven we dingen die zich met
woorden niet laten omschrijven. Momenten waarop de tijd stil staat en de wereld er even
niet toe doet. Hier op de grens tussen droom en werkelijkheid beginnen dingen te leven.



De ballon waait waait vandaag met een zwakke wind richting het noordwesten. 

  

31 juli 2013

Ballon nummer 212, Lastig gevallen worden.

Vandaag laat mijn goede vriendin Neeltje de ballon op. Neeltje is een kei in het schrijven van verhalen. Er liggen er nog een aantal op de plank. Die deelt ze een volgende keer. Dit keer gaat het over iets heel herkenbaars. Gebeld worden door mensen die iets willen verkopen. Ik ken Neeltje van mijn HIT avonturen. 



Tring tring


Op een klein drafje hobbel ik door mijn kamer. Het is de zoveelste keer vandaag dat de telefoon gaat. De keren hiervoor ben ik steeds gebeld door 'onbekend nummer'. Aangezien ik in het bezit ben van een antwoordapparaat, dat goed fungeert als call-screener, neem ik deze telefoontjes vanuit principe nooit op. Mensen die mij kennen weten dit. En als het belangrijk is, dan laten 'ze' maar een bericht achter.

Hoe dan ook, ik was snel op weg naar de telefoon om te zien wie het was voordat het antwoordapparaat inschakelt. Weer 'onbekend nummer'. In een seconde maak ik de afweging. 'Onbekend nummer' heeft mij wel erg dringend nodig aangezien 'ze' al zeven keer hebben gebeld vandaag. Bovendien is het zondag. Ik kan er dan toch wel vanuit gaan dat die telemarketing-heeft-u-al-dit-bent-u-tevreden-over-dat-wilt-u-misschien-geheel-gratis-op-proef-onze-troep-proberen-mensen vrij zijn...? En misschien is het iemand die ik lang niet gesproken heb. Iemand die ik uit het oog ben verloren en die ik-weet-niet-wat heeft geprobeerd om mijn nummer te achterhalen. Ben ik eindelijk gevonden, neem ik niet op… Dus ik laat mijn principes links liggen en neem op. 

“Goede middag, u spreekt met Lisette” zegt een stem op een nette vriendelijke toon. “Ja, hallo” zeg ik terug. Ik ken geen Lisette en als ze mij echt wil spreken, zal zij wel verder gaan. “Mag ik u iets vragen?” Een van de meest bizarre vragen in de Nederlandse taal. Daarnaast mag iedereen mij vragen wat ie wil, maar of er een antwoord komt weet ik vooraf nog niet. “Eet u wel voldoende vette vis?” Huh? Sorry? Pardon? Met stomheid geslagen. Het is zondagmiddag en ene Lisette belt mij 8 keer op omdat zij graag wil weten of ik wel genoeg vette vis eet...! En ik houd helemaal niet van vis. Sterker nog, het enige dat uit het water komt en dat ik eet is zeewier. Aan de andere kant vind ik dat zeker meer dan genoeg. Dus technisch gezien eet ik wel voldoende vette vis. Ik zou er niet meer van willen eten. “Ik lust geen vis” zeg ik. 

En daar begint het. De iets te snelle inademing aan de andere kant van de lijn. Het enthousiasme dat duidelijk in Lisettes stem toeneemt. De toon die ze voorheen gebruikte wordt lichtelijk verhoogd. En de zinnen die hierna volgen worden zo'n beetje met iets te veel kracht uit haar lichaam geperst. “Maar u bent toch wel op de hoogte van de goede werking van visolie?” vraagt ze alsof iedere kleuter dit er in het eerste jaar op school krijgt ingestampt. Natuurlijk weet ik inmiddels waar dit heen gaat. 

Maar iets in mij houdt mij altijd tegen om te reageren in de trant van: “Ja natuurlijk weet ik wat visolie voor goede werking op de weerstand heeft. Ik heb ook een tv. Je wordt daadwerkelijk doodgegooid met dat soort informatie. En alsof dat nog niet erg genoeg is, moet een of ander ik-heb-dringend-geld-nodig-dus-bel-ik-mensen-zelfs-op-zondag-mutsje mij thuis telefonisch lastig vallen omdat zij zo graag wil weten of ik wel voldoende vette vis eet. Weet je wie er nou echt baat hebben aan visolie? Vissen. En laten we het meteen eens even over jouw dieet hebben, Lisette. Ik vraag me af hoe gevarieerd jouw dieet is, als arm studentje op kamers. Dagelijks diepvriespizza van de Aldi met als nagerecht het goedkoopst mogelijke bocht dat als bier verkocht wordt? En ben jij er ook van op de hoogte wat stress doet met de menselijke weerstand? IK moet nu weer 15 extra vissen verorberen omdat JIJ mij zo nodig moet frustreren met idiote vragen. Maar dat is vast en zeker ook jouw bedoeling precies. Want jij moet mij vast iets gaan verkopen dat mijn weerstand weer op peil brengt. En zo houden we elkaar lekker bezig, hè Lisette. Ga toch lekker iemand anders bellen.” 

Dus ik antwoord netjes: “Ja, daar ben ik van op de hoogte.” “Maar toch eet u geen vis?” Nou, dan was het maar goed dat ze belde. Ik kon vis in pilvorm (!) bij haar bestellen voor bijna niets. Ik moest alleen de verzendkosten betalen. En dan zou mijn voorraad iedere maand aangevuld worden zodat ik altijd voldoende zou hebben. Nadat ik vijf minuten bezig ben geweest met het trachten haar te onderbreken in haar enthousiaste gewauwel, kon ik vervolgens uit gaan leggen waarom ik dit fantastische aanbod niet aan wilde nemen. Mijn voor haar onbegrijpelijke betoog eindigde met “En ik lust ook geen pillen. Fijne middag verder...” 

Ik weet dat ik niet al te best ben in het afkappen van deze gesprekken en luister met bewondering hoe mensen, soms gepast onbeschoft, deze indringers de mond weten te snoeren. Helaas treedt er bij mij een soort telefoon-etiquette naar de voorgrond. (Aan de deur kan ik het wel namelijk). En aangezien ik nog geen manier heb gevonden om hier vanaf te komen, neem ik de komende maanden hoe dan ook geen 'onbekend nummer' meer op. 

Neeltje van der Gun



De ballon reist vandaag heel ecologisch richting het noorden. 


Onnodige ophef


Gisteren en vandaag heb ik een aantal e-mails mogen ontvangen van "bezorgde" milieuactivisten. In de e-mails word ik dringend verzocht om te stoppen met het oplaten van mijn ballonnen. Jonge wolven, vossen, dassen, zeehonden en roofvogels zouden ernstig gevaar lopen. De e-mails werden kracht bijgezet middels foto's van de aardbol die langzaam aan het vergaan is. Een jong katje kon, volgens één van de afzenders, ternauwernood worden gered nadat hij één van mijn ballonnen had opgegeten. Mijn oprechte excuses daarvoor. Mijn eigen kat heeft wel eens een koordje opgegeten maar dat lag de volgende dag gewoon weer in de kattenbak. De ballon zelf of de kaartjes hebben ze nog niet geprobeerd. Volgens mijn beste vriend de dierenarts is het zeer uitzonderlijk dat een kat dit doet.

Een dame (Waar ik uit respect voor haar privacy de naam niet van zal noemen) heeft op haar Facebookpagina een oproep gedaan aan haar "vrienden" om mij dit soort e-mails te sturen. Ik ga er van uit dat haar beweegredenen van oorsprong uit een goed hart komen. Een beetje onderzoek doen, even informeren voor je een klopjacht gaat organiseren had mijns inziens wat netter geweest.

We leven in een wegwerp maatschappij en de vervuiling is verschrikkelijk. Nu weer een olielek bij Thailand, vorige week zag ik iemand zijn auto aan de kant zetten en achterloos zijn asbak legen in de berm en ik verbaas mij regelmatig om de hoeveelheid plastic en dubbele verpakkingen waar ons voedsel in wordt verpakt.

Voor ik de ballon begon heb ik dan ook goed nagedacht over de consequenties die het zou kunnen hebben. Ik was mij er gedegen van bewust dat er ballonnen in de natuur zouden komen. Ik heb daarom uitgebreid met verschillende mensen, waaronder een bioloog, iemand van Staatsbosbeheer, een boswachter, een dierenarts en een valkenier, gekeken naar de materialen die ik het beste voor mijn project zou kunnen gebruiken. Vanaf dag 1 zijn alle materialen biologisch afbreekbaar en niet schadelijk voor het milieu. Zelfs over de lengte van het koortje is nagedacht i.v.m. het eventueel vast komen te zitten in een boom.

De keuzes die ik wat betreft de materialen heb gemaakt, hebben wel één nadeel. Mijn ballonnen blijven slechts 7 uur in de lucht. De ballonnen die vaak voor evenementen en speciaal voor helium zijn gemaakt, kunnen makkelijk 48 uur in de lucht blijven. Voor mijn project had dat wellicht beter geweest.



Vanmiddag komt een goede vriendin de ballon oplaten. Haar verhaal en de foto's volgen later.